ล็อกอิน

Tag Cloud

กระทู้ล่าสุด

6 ปี 11 สัปดาห์ ก่อน
6 ปี 11 สัปดาห์ ก่อน
7 ปี 31 สัปดาห์ ก่อน
8 ปี 1 วัน ก่อน
8 ปี 7 สัปดาห์ ก่อน
8 ปี 14 สัปดาห์ ก่อน
8 ปี 26 สัปดาห์ ก่อน
8 ปี 27 สัปดาห์ ก่อน
8 ปี 33 สัปดาห์ ก่อน
8 ปี 34 สัปดาห์ ก่อน

สถิติการใช้งาน

  • Total Visitors: 9935683
  • Unique Visitors:
  • Registered Users: 161
  • Last Registered User: Teerapong.t@mhe...
  • Published Nodes: 907
  • Your IP: 34.200.236.68
  • Since: พฤ, 1970-01-01 07:00
หน้าแรก | บล็อก | บล็อก kamonwan@mhsri.go.th

ชีวิตคุณหมอ

สำนักงานปลัดกระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  โดย  กลุ่มงานประชาสัมพันธ์  จัดกิจกรรม  “คุยกัน..ฉันท์วิทย์ กับ ชีวิตคุณหมอ”  โดยได้รับเกียรติจากนายแพทย์ปานเนตร  ปางพุฒิพงศ์  ผู้อำนวยการโรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์ (วัดไร่ขิง) บุคคลดีเด่นแห่งชาติ  สาขาวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี  (ด้านจักษุวิทยา)  ประจำปี  2551  และนายแพทย์ภัทร  วรวุทธินนท์  จากคณะแพทยศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต  ผู้ได้รับรางวัลการประกวดประพันธ์บทเพลงของกระทรวงวิทยาศาสตร์ฯ ร่วมให้ความรู้  และพบกับมินิคอนเสิร์ต พริ้ง  AF5  นางสาวสมฤทัย พรมจรรย์ มาร่วมให้ความสนุกสนานภายในงาน ณ  ศูนย์การค้าเซ็นจูรี่  ชั้น 3  (โซนจำหน่ายตั๋วภาพยนตร์)  อนุสาวรีย์ชัยสมรภูมิ 

           น.พ.ปานเนตร  ปางพุฒิพงศ์   เป็นผู้พัฒนางานด้านการศึกษา  วิจัย และประเมินเทคโนโลยี ทางการแพทย์ด้านจักษุวิทยามาตลอดระยะเวลามากกว่ายี่สิบปี   ตั้งแต่การปรับปรุงสถานที่ปฏิบัติงานและเครื่องมืออุปกรณ์ทางการแพทย์  โดยใช้หลักวิศวกรรมเข้ามาช่วยในหลายรายการซึ่งประหยัดต้นทุน  เพิ่มคุณภาพและบริการ จนถึงพัฒนาเทคโนโลยีทางการแพทย์เป็นที่ยอมรับอย่างแพร่หลาย  ได้แก่  การพัฒนาเทคนิคการผ่าตัดสลายต้อกระจกด้วยอัลตร้าซาวด์ ซึ่งเกิดผลดีต่อคุณภาพของการผ่าตัดตาต้อกระจก และเป็นการพัฒนาเทคโนโลยีทางการแพทย์สาขาจักษุวิทยา เป็นที่ยอมรับของจักษุแพทย์ทั้งในและต่างประเทศ ส่งผลให้โรงพยาบาลเมตตาประชารักษ์ (วัดไร่ขิง) เป็นแหล่งการศึกษาดูงาน และได้รับเชิญไปเป็นวิทยากรถ่ายทอดการผ่าตัดผ่าตัดสลายต้อกระจกด้วยอัลตร้า ซาวด์  ในที่ประชุมวิชาการทางการแพทย์สาขาจักษุวิทยาในประเทศและต่างประเทศ  ได้แก่ ประเทศอินเดีย  สาธารณรัฐประชาชนจีน  ดูไบ (สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์) ฮ่องกง  และสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม  ซึ่งผลงานชิ้นนี้ทำให้ได้รับรางวัล  ได้แก่ รางวัล Best Surgeon Award  จากการสาธิตผ่าตัดสลายต้อกระจกด้วยอัลตร้าซาวด์  ในการประชุม Video cataratta ณ เมืองมิลาน  ประเทศอิตาลี  ปี  2551   มีผลงานการพัฒนาเทคโนโลยีทางการแพทย์ด้านวิศวกรรม เช่น  ออกแบบเครื่องตัดกระจกตา  ออกแบบวงจรอิเล็กทรอนิกส์  เครื่องควบคุมการสลับแหล่งจ่ายไฟฟ้า  เครื่องเรียกพยาบาล การเขียนโปรแกรมคอมพิวเตอร์ (ฐานข้อมูลผู้ป่วยจักษุวิทยา โปรแกรมจัดการธนาคารแว่นตา)  การออกแบบและควบคุมอาคารบริการผู้ ป่วย และโครงการหุ่นยนต์ตรวจตาทางไกล ร่วมกับศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ  (NECTEC)  ซึ่งได้รับรางวัล Inventor Award  จากสำนักงานคณะกรรมการวิจัยแห่งชาติ  สาขาวิทยาศาสตร์การแพทย์  รางวัลระดับดี จากงานวันนักประดิษฐ์ ประจำปี 2551  

             น.พ.ปานเนตร  ให้ข้อคิดในการเรียนสายวิทยาศาสตร์ ว่า  สมัยก่อนมีโรงเรียนกวดวิชาน้อย  ดังนั้น  เทคนิคการจำต้องสัมพันธ์กับการเรียนในในภาคปกติ  ต้องฝึกให้มีวินัยในการเรียนและเรียนรู้ด้วยตนเอง ทำความเข้าใจในเนื้อหาควรเริ่มจากจุดไหน  อ่านแล้วต้องจดจะช่วยเตือนความจำได้ดี   และก่อนสอบ 7 วัน ควรเว้นการอ่านหนังสือ  ปล่อยสมองให้ว่างจะทำให้ทำข้อสอบได้  ส่วน การประกอบอาชีพแพทย์  ปกติใช้เวลาในการเรียนแพทย์ 4-6 ปี  เมื่อจบจะเป็นแพทย์ทั่ว ๆ ไปก่อน จากนั้นจะแยกเรียนเป็นสาขา ใช้เวลาเรียน 2-3 ปี  และต่อจากสาขาต่าง ๆ แล้ว ก็จะแยกเรียนเป็นสาขาเฉพาะทางอีก 5 ปี   ผู้ที่สนใจที่จะประกอบอาชีพแพทย์ต้องศึกษาวิชาศิลปะด้วย ซึ่งจะช่วยในการเป็นแพทย์ได้อย่างมาก เพราะแพทย์ต้องมีฝีมือ เช่น การเย็บแผล  การตกแต่งแผล  และมีความคิดเชิงสร้างสรรค์  เช่น  คิดประดิษฐ์หุ่นยนต์ตรวจตา  หรือสร้างหุ่นยนต์เพื่อผ่าตัดตา  เป็นต้น

          “ความสำเร็จในการประกอบอาชีพแพทย์  ประกอบด้วย 3  ประการ  1)  ต้องได้ศรัทธาจากคนไข้  ควรดูแลคนไข้ให้ดีที่สุด มีใจเอื้ออาทร  2)  มีผลงานวิชาการนำเสนอ เพื่อให้เป็นที่ยอมรับระหว่างแพทย์ด้วยกัน  3) มีผลงานวิจัยไปนำเสนอกับต่างประเทศ  เช่น  ได้รับเชิญไปบรรยายหรือสาธิตให้กับชาวต่างประเทศ  เพื่อสร้างชื่อเสียงให้กับประเทศชาติ  น.พ.ปานเนตร  กล่าวทิ้งท้าย”

          น.พ.ภัทร   วรวุทธินนท์   เล่าถึงประสบการณ์ที่ได้เรียนแพทย์ ว่า  การเรียนส่วนใหญ่จะเรียนกับอาจาย์ใหญ่ (ศพ)  มากกว่าการจดในสมุด แรก ๆ ก็กล้า ๆ กลัว ๆ   มาระยะหลังก็จะนำอาหารเข้าไปกินในห้องที่มีอาจารย์ใหญ่นอนอยู่หลาย ๆ คน (อืมส์…!!!)  ถ้าใกล้สอบก็จะขอชิ้นส่วนอาจารย์ใหญ่ใส่กระเป๋าติดตัวขึ้นรถเมล์กลับบ้านไป ด้วย  ก็เคยมีกรณีที่ลืมมืออาจารย์ใหญ่ไว้บนรถเมล์เหมือนกัน (ฮ่า ฮ่า ฮ่า )  ถามว่ากลัวผีไหม  ปกติเป็นคนที่กลัวผี  และทุกวันนี้เวลาเข้าเวณตอนกลางคืนดึก ๆ  เดินตามตึกต่าง ๆ  ก็ยังกลัวอยู่ถ้าเห็นเงา ๆ  ก็นึกเสียว่าอาจารย์ใหญ่มาให้พร  (ขำ ขำ)  

 

 

หน่วยงาน: 
สสก.
0
คะแนนของคุณ: ไม่มี