ล็อกอิน

Tag Cloud

กระทู้ล่าสุด

5 ปี 37 สัปดาห์ ก่อน
5 ปี 38 สัปดาห์ ก่อน
7 ปี 5 สัปดาห์ ก่อน
7 ปี 26 สัปดาห์ ก่อน
7 ปี 33 สัปดาห์ ก่อน
7 ปี 40 สัปดาห์ ก่อน
8 ปี 1 สัปดาห์ ก่อน
8 ปี 1 สัปดาห์ ก่อน
8 ปี 8 สัปดาห์ ก่อน
8 ปี 9 สัปดาห์ ก่อน

สถิติการใช้งาน

  • Total Visitors: 8789772
  • Unique Visitors: 267751
  • Registered Users: 155
  • Last Registered User: supawat.c@mhsri...
  • Published Nodes: 841
  • Your IP: 192.168.6.109
  • Since: พ, 2011-09-07 13:44
หน้าแรก | Forums | เรื่องทั่วไป | บทความ/วารสาร
No replies
ekapong@mhsri.go.th
Offline
Joined: 2011-09-24

ชายหนุ่มคนหนึ่งได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยเอกชน
เพื่อให้เป็นวิทยากรพิเศษสอนวิชาปรัชญาให้กับนักศึกษาปริญญาโท
เขาเตรียมการสอนอยู่หลายวันจึงตัดสินใจจะสอนนักศึกษาเหล่านั้นด้วยแบบฝึกหัดง่ายๆ
แต่แฝงไว้ด้วยข้อคิด  
เขาเดินเข้าห้องเรียนมาพร้อมด้วยของสองสามอย่างบรรจุอยู่ในกระเป๋าคู่ใจ

เมื่อได้เวลาเรียน   เขาหยิบ
เหยือกแก้ว ขนาดให   ญ่ขึ้นมา   แล้วใส่
ลูกเทนนิส ลงไปจนเต็ม

' พวกคุณคิดว่าเหยือกเต็มหรือยัง ?' เขาหันไปถามนักศึกษาปริญญาโท

แต่ละคนมีสีหน้าตาครุ่นคิดว่าอาจารย์หนุ่มคนนี้จะมาไม้ไหนก่อนจะตอบพร้อมกัน
' เต็มแล้ว ... ' 

เขายิ้มไม่พูดอะไรต่อหันไปเปิดกระเป๋าเอกสารคู่ใ

หยิบกระป๋องใส่กรวดออกมา   แล้วเท กรวดเม็ดเล็กๆ จำนวนมากลงไปในเหยือกพร้อมกับเขย่าเหยือกเบาๆ กรวดเลื่อนไหลลงไปอยู่ระหว่างลูกเทนนิสอัดจนแน่นเหยือก   เขาหันไปถามนักศึกษาอีก

“ เหยือกเต็มหรือยัง ?' 

นักศึกษามองดูอยู่พักหนึ่งก่อนจะหันมาตอบ   ' เต็มแล้ว ... '

เขายังยิ้มเช่นเดิม   หันไปเปิดกระเป๋าหยิบเอาถุงทรายใบย่อมขึ้นมา
และเททรายจำนวนไม่น้อยใส่ลงไปในเหยือก  
เม็ดทราย ไหลลงไปตามช่องว่างระหว่างกรวดกับลูกเทนนิสได้อย่างง่ายดาย  

เขาเทจนทรายหมดถุง
เขย่าเหยือกจนเม็ดทรายอัดแน่นจนแทบล้นเหยือก 

เขาหันไปถามนักศึกษาอีกครั้ง   “ เหยือกเต็มหรือยัง ?'

เพื่อป้องกันการหน้าแตกนักศึกษาปริญญาโทเหล่านั้นหันมามองหน้ากัน
ปรึกษากันอยู่นาน 

หลายคนเดินก้าวเข้ามาก้มๆ   เงยๆ
มองเหยือกตรงหน้าอาจารย์หนุ่มอยู่หลายครั้ง
มีการปรึกษาหารือกันเสียงดังไปทั้งห้องเรียน   จวบจนเวาผ่านไปเกือบห้า   นาที
หัวหน้ากลุ่มนักศึกษาจึงเป็นตัวแทน   เดินเข้ามาตอบอย่างหนักแน่น

“ คราวนี้เต็มแน่นอนครับอาจารย์ ' 

“ แน่ใจนะ ' 

“ แน่ซะยิ่งกว่าแน่อีกครับ ' 

 คราวนี้เขาหยิบ น้ำอัดลม สองกระป๋องออกมาจากใต้โต๊ะแล้วเทใส่เหยือกโดยไม่รีรอ
ไม่นานน้ำอัดลมก็ซึมผ่านทรายลงไปจนหมด
ทั้งชั้นเรียนหัวเราะฮือฮากันยกใหญ่
เขาหัวเราะอย่างอารมณ์ดี 

“ ไหนพวกคุณบอกว่าเหยือกเต็มแน่ๆ   ไง ' เขาพูดพลางยกเหยือกขึ้น

“ ผมอยากให้พวกคุณจำบทเรียนวันนี้ไว้   เหยือกใบนี้ก็เหมือนชีวิตคนเรา

ลูกเทนนิสเปรียบเหมือนเป็นเรื่องสำคัญที่สุดในชีวิต   เช่น   ครอบครัว   คู่ชีวิตการเรียน   สุขภาพ   ลูก   พ่อแม่และเพื่อน   สิ่งเหล่านี้เป็นเรื่องที่คุณต้องสนใจจริงจังสูญเสียไปไม่ได้ 

เม็ดกรวดเหมือนสิ่งสำคัญรองลงมา   เช่น   งาน   บ้าน   รถยนต์

ทรายก็คือเรื่องอื่นๆ   ที่เหลือเรื่องเล็กๆ   น้อยๆ   ที่เราจำเป็นต้องทำ
แต่เรามักจะหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็กๆ   น้อยๆ   เหล่านี้ 

เหยือกนี้เปรียบกับชีวิตของคุณ   ถ้าคุณใส่ทรายลงไปก่อน
คุณจะมัวหมกมุ่นอยู่กับเรื่องเล็กๆน้อยๆ   อยู่ตลอดเวลา 

ชีวิตเต็มแล้ว ... เต็มจนไม่มีที่เหลือให้ใส่กรวด
ไม่มีที่เหลือใส่ให้ลูกเทนนิสแน่นอน ' 

ชีวิตของคนเราทุกคน   ถ้าเราใช้เวลาและปล่อยให้เวลาหมดไปกับเรื่องเล็กๆน้อยๆ   เราจะไม่มีที่ว่างในชีวิตไว้สำหรับเรื่องสำคัญกว่า 

เพราะฉะนั้นในแต่ละวันของชีวิต
เราต้องให้ความสนใจกับเรื่องที่ทำให้ตัวเราและครอบครัวมีความสุข

ใช้ชีวิตเล่นกับลูกๆ   หาเวลาไปตรวจร่างกาย
พาคู่ชีวิตกับลูกไปพัก   ผ่อนในวันหยุด   พากันออกกำลังกาย
เล่นกีฬาร่วมกันสักชั่วโมงสองชั่วโมง   เพื่อสุขภาพและความสัมพันธ์ที่ดีในชีวิตพาพ่อแม่ไปเที่ยวพักผ่อนหรือทานข้าว   โทรศัพท์หาเพื่อนบ้างให้รู้ว่าเรายังคิดถึงและเป็นห่วงเราต้องดูแลเรื่องที่สำคัญที่สุดจริงๆ   ดูแลลูกเทนนิสของเราก่อนเรื่องอื่นทั้งหมดหลังจากนั้นถ้ามีเวลาเหลือเราจึงเอามาสนใจกับสิ่งแวดล้อมที่อยู่รอบๆ   ตัวเรา

นักศึกษาคนหนึ่งยกมือขึ้นถาม  
“ แล้วน้ำที่อาจารย์เทใส่ลงไปล่ะครับ หมายถึงอะไร ?' 

เขายิ้มพร้อมกับบอกว่า   “ การที่ใส่น้ำลงไปเพราะอยากให้เห็นว่า
ไม่ว่า   ชีวิตของเราจะวุ่นวายสับสนเพียงใด
ในความสับสนและวุ่นวายเหล่านั้นคุณยังมีที่ว่างสำหรับการแบ่งปันน้ำใจให้กันเสมอ ... '

แล้วเหยือกของคุณล่ะเต็มหรือยัง 

4
คะแนนของคุณ: ไม่มี เฉลี่ย: 4 (1 โหวต)

รายการบล็อกล่าสุด